Adopcja dorosłego psa ze schroniska: zasada 3-3-3

Adopcja · 6 minut czytania

Większość porad o psach jest pisana z myślą o szczeniakach. Jeśli przywiozłeś do domu dorosłego psa ze schroniska, w pierwszym miesiącu prawie nic z tego cię nie dotyczy.

Zasada 3-3-3 to przybliżony obraz tego, jak naprawdę wygląda aklimatyzacja: 3 dni, 3 tygodnie, 3 miesiące. To wzorzec, nie obietnica, i wiele psów idzie szybciej albo wolniej.

Pierwsze 3 dni: wyłączenie

Twój pies właśnie stracił wszystko, co znał, po raz drugi albo trzeci. To, co widzisz w pierwszych dniach, często nie jest prawdziwym psem.

Spodziewaj się czegoś z tej listy: spanie cały czas albo wcale, odmowa jedzenia, chowanie się, krążenie, wpadki z toaletą, brak zainteresowania zabawkami czy pieszczotami, albo odwrotnie, chodzenie za tobą do każdego pokoju, łącznie z łazienką.

Pies, który w 1. tygodniu jest nienaturalnie cichy i grzeczny, często nie jest spokojny. Jest wyłączony.

Co robić:

• Rób prawie nic. Żadnych gości, długich spacerów, wybiegów dla psów ani wypadów do sklepu zoologicznego.
• Daj mu wyznaczone bezpieczne miejsce, do którego może się wycofać, i nigdy mu tam nie przeszkadzaj.
• Przez pierwsze dni zostaw mu smycz w domu, jeśli musisz go przestawić bez łapania za obrożę.
• Karm o stałych porach w cichym miejscu. Odejdź, gdy je.
• Krótkie, nudne spacery tą samą trasą. To samo uspokaja.

Pierwsze 3 tygodnie: oswajanie, i pojawia się prawdziwy pies

Około 2. lub 3. tygodnia pies rozumie, że zostaje. Wraca apetyt, a z nim osobowość.

Wtedy też pojawiają się zachowania, których w 1. tygodniu nie było widać: szczekanie na okno, pilnowanie kanapy, ciągnięcie na smyczy, lęk, gdy wychodzisz. Ludzie często myślą, że schronisko ich oszukało. Zwykle pies był po prostu zbyt przytłoczony, żeby cokolwiek z tego pokazać.

Co robić:

• Wprowadź rutynę i trzymaj ją identyczną. Te same pory karmienia, spacerów i snu.
• Zacznij teraz bardzo krótkie ćwiczenia zostawania samemu. 30 sekund za drzwiami, potem minuta. Nie czekaj, aż będziesz musiał gdzieś wyjść.
• Zacznij podstawowe szkolenie, po 3 minuty. Imię, siad, dotyk dłoni. Buduje wspólny język i naprawdę uspokaja psa, który nie ma nic do roboty.
• Wprowadzaj 1 nową rzecz naraz, a nie cały weekend nowości.

Pierwsze 3 miesiące: zaufanie

Do 3. miesiąca większość psów decyduje, że to jest dom. Więź przychodzi wtedy, nie 1. dnia, i przychodzi po cichu.

Co ludzie opowiadają na tym etapie: pies zaczyna naprawdę spać na boku, wita cię w drzwiach, sam proponuje zachowania i rozluźnia się, gdy wychodzisz z pokoju.

Co robić:

• Teraz poszerzaj świat: nowe trasy, kawiarnie, inne psy, jazdy samochodem.
• Nie przerywaj szkolenia. Pies ze schroniska, który ma zajęcie, oswaja się lepiej niż taki bez niego.
• Zajmij się porządnie pozostałymi problemami z zachowaniem, zamiast liczyć, że miną. Zwykle nie mijają.

6 rzeczy, które ułatwiają pierwszy miesiąc

1. Ustal zasady domowe przed przyjazdem psa i uzgodnij je ze wszystkimi. Zmiana zasady dotyczącej kanapy w 3. tygodniu jest niesprawiedliwa i myląca.
2. Nie przytulaj nowego psa i nie pozwalaj na to dzieciom. To gest naczelnych i większość psów w najlepszym razie go znosi.
3. Od 1. dnia używaj szelek i dobrze dopasowanej obroży z adresatką. Świeżo adoptowane psy uciekają i nie znają drogi do domu.
4. Nie zabieraj miski z jedzeniem. Jeśli jest jakiekolwiek pilnowanie, przejdź obok i wrzuć do miski coś lepszego. Naucz go, że twoje podejście oznacza więcej jedzenia, a nie mniej.
5. Pomiń wybieg dla psów przez co najmniej miesiąc. Nie wiesz jeszcze, jak twój pies sobie tam radzi, a 1 złe doświadczenie odkręca się miesiącami.
6. Umów kontrolę u weterynarza w pierwszych 2 tygodniach. Ból z niewykrytego problemu wygląda dokładnie jak problem z zachowaniem.

Kiedy szukać pomocy wcześniej

Nie przeczekuj warczenia o jedzenie lub przedmioty, sztywnego, cichego wpatrywania się, gryzienia ani paniki przy zostawaniu samemu. To wymaga wykwalifikowanego behawiorysty na miejscu, a wcześnie reaguje dużo lepiej niż po 6 miesiącach utrwalania.

Prośba o pomoc w 1. miesiącu to nie porażka. To najtańsza i najżyczliwsza wersja tej samej rozmowy, którą inaczej odbyłbyś w 8. miesiącu.